Zer gertatuko litzateke ikasleek bozketa lotesle batean parte hartu ahal balute unibertsitateko identifikazioa besterik erabili gabe, pribatutasun eta egiaztagarritasun osoarekin, eta ezer deskargatu gabe? Horixe bera erakutsi zuten UPCk eta DAVINCI protokoloak. Kasu-azterketa osoa eskuragarri dago.
Lucas
· 4 min irakurtzeko
Zer gertatzen da unibertsitate batek honelako bozketa bat egin nahi duenean: bere ikasleek soilik parte hartu ahal izatea, inork ezin izatea ikusi nork zer bozkatu duen, eta boto-txartel bakoitza modu independentean egiaztatu ahal izatea, ikasleek dagoeneko dituzten kredentzialak besterik erabili gabe?
Universitat Politècnica de Catalunya (UPC) unibertsitateko kontzeptu-froga bat horixe bera erantzutera abiatu zen. Xavier López Mañesen graduondoko tesiaren barruan garatua, DAVINCI proiektuaren baitan, lan honek erakusten du nola integra daitezkeen erakundeetako identitate-sistemak blockchain bidezko bozketarekin, hauteskunde pribatu, seguru eta egiaztagarriak eskaintzeko.
Hauteskundeak egiten dituen edozein erakundek tentsio bati egiten dio aurre. Jakin behar duzu hautesle bakoitza dela dioena dela, eta talde hautagarrikoa dela. Baina, aldi berean, haren botoa sekretuan gorde behar duzu. Bi eskakizun horiek kontrako norabidean tiratzen dute: zenbat eta gehiago egiaztatu identitatea, orduan eta zailagoa da pribatutasuna babestea.
UPCko taldeak tentsio hori ebazten duen sistema bat eraiki zuen, identitate-geruza eta bozketa-geruza bereiz mantenduz. Unibertsitateak kudeatzen du nor zaren. Bozketa-protokoloak kudeatzen du zer bozkatzen duzun. Alde batek ez du bestea itsu-itsuan sinetsi beharrik, froga kriptografiko batek lotzen baititu biak, informazio pertsonalik agerian utzi gabe.
Kontzeptu-frogak bi integrazio-ikuspegi probatu zituen. Biek oinarrizko arkitektura bera dute: ikasleek egunero campusean erabiltzen dituzten kredentzialekin identifikatzen dute beren burua, eta bozketa-sistemak hautagarritasun-froga kriptografiko bat baino ez du jasotzen, ez kredentzialak berak.
Baina identitate-geruza nola hedatzen den, horretan bereizten dira.
Lehen faseak European Blockchain Services Infrastructure (EBSI) azpiegiturarekiko integrazio osoa zuen helburu; EBSI Europako Batzordearen blockchain esparru baimendua da, zerbitzu digital fidagarrietarako. EBSIri esker, UPC bezalako erakundeek kredentzial egiaztagarriak jaulki ditzakete, ikasleek beren zorro digital (wallet) pertsonalarekin lot ditzaketenak, eta gero balioztatu kredentzial horiek baimendutako taldeko kide jakin batenak direla.
Ikaslearen esperientzia honelakoa zen:
Arkitekturak bi gauza bermatzen ditu aldi berean: ikasleak egunero erabiltzen dituzten kredentzialekin autentifikatzen dira, eta kredentzial horiek ez dute inoiz erakundearen eremua uzten. Sistemak hautagarritasuna frogatzen du, erabiltzailearen benetako identitate-daturik inoiz ikusi gabe.
Konponbidearen osagaiak
Zergatik den garrantzitsua: EBSI mugaz gaindiko elkarreragingarritasunerako diseinatuta dago. UPCk jaulkitako kredentzial bat, printzipioz, Europako beste erakunde batzuek antolatutako hauteskundeetan bozkatzeko erabil liteke. Hori da epe luzeko ikuspegia.
Zerk geldiarazi zuen: alde teknikoak funtzionatu zuen. Osagai guztiak inplementatu eta balioztatu ziren. Baina EBSIren atzean dauden gobernu-organoen onarpen administratiboko epeek ezinezko egin zuten integrazioa proiektuaren epearen barruan amaitzea. Teknologia prest zegoen. Gobernantza, ez.
EBSIren egutegia garaiz itxi ez zenez, taldeak irismena egokitu zuen. Eta hementxe bihurtzen da DAVINCI protokoloaren malgutasuna benetako istorio.
EBSI Issuer-aren ordez, UPCk berak zuzenean kudeatutako zerbitzu bat jarri zen. Unibertsitatea da, oso-osorik, ikasleen identitateak kudeatzeaz eta pribatutasuna zaintzeaz arduratzen dena. Protokoloak berak ez zuen arkitektura-aldaketarik behar izan; identitate-iturri desberdin bat, besterik ez.
Egokitutako fluxua:
Aldea: ikaslearen ikuspegitik, esperientzia ia berdina da. Erakundearen ikuspegitik, hedapenaren konplexutasuna txikiagoa da - ez dago kanpoko blockchain gobernantzarekiko mendekotasunik. Unibertsitateak zuzenean kontrolatzen du identitate-geruza osoa.
Zerk irauten duen berdin: bozketak pribatua izaten jarraitzen du, boto-txartelek egiaztagarriak izaten jarraitzen dute, eta ikasle hautagarriek soilik parte har dezakete.
Kontzeptu-frogak espektro praktiko bat erakusten du. Mutur batean, identitate erabat deszentralizatua, EBSI bezalako esparruen bidez, mugaz gaindiko elkarreragingarritasuna sari duela. Bestean, erakunde-eredu sinpleago bat, non erakundeak berak kudeatzen duen bere identitate-geruza. Protokolo berak biak kudeatzen ditu.
Honek garrantzia du hauteskundeak egin eta bere errolda kudeatzen duen edozein erakunderentzat: unibertsitateak, elkargo profesionalak, sindikatuak, administrazio publikoak. Esan nahi du hautesleei parte hartzeko bide bat eskain diezaiekezula dagoeneko dituzten kredentzialak erabiliz, zure testuingururako egokiena den blockchain sarean (L1 publikoa, L2 edo baimendua), pribatutasunari edo erakunde-kontrolari uko egin gabe.
DAVINCI protokoloa eta DAVINCI SDK identitatearen eta hautetsontziaren artean kokatzeko diseinatuta daude, biak diseinuz bereiz mantenduz.
Zure erakundean hauteskunde seguru eta egiaztagarriak egin nahi dituzu? Hasi doako bozketa bat app.vocdoni.io webgunean edo jarri gurekin harremanetan zure erabilera-kasua aztertzeko.
Vocdonik DKG protokolo berri bat garatu du: diseinuz ez-interaktiboa, praktikan asinkronoa eragiketetan, eta primitiba kriptografiko estandarrez eraikia.
Jordi Pinyana
5 min irakurtzeko
Azken urteotan, Vocdonik Vochain-en gainean egin ditu bozketak, bozketarako berariaz sortutako gure L1 blockchainean. Edozein blockchainek bezala, zerbait indartsua eman zigun:…
Pau Escrich
4 min irakurtzeko
Milioi bat dolarreko pre-seed erronda bildu dugu inbertitzaile aingeruen eskutik, DAVINCI garatzeko. DAVINCIk gaur egungo bozketa-sistemen mugak gainditzen ditu: zentsurarekiko erresistentea, gasik gabea, eroskeriaren aurkakoa, eskalagarria eta anonimoa den soluzioa eskaintzen du gobernantza digitalerako.
Pau Escrich
5 min irakurtzeko